Precisie meets sensualiteit

In het kader van de verfijning introduceert Dornbracht een nieuw galvanisch oppervlak: CYPRUM is een rosé gouden kleur, gemaakt op basis van goud en koper.

Het benadrukt het groeiende belang van koper en rosé gouden kleuren op het vlak van interieur en fashion. De naam CYPRUM s een kunstwoord, afgeleid van het Latijnse woord 'cuprum', en betekent 'koper'.

Meer

Het koperen tijdperk
Petra Schmidt

Koper is onder vormgevers begonnen aan een ware triomftocht. De aanzet hiertoe kwam al in 2005 van de Brit Tom Dixon. Tijdens de Meubelbeurs in Milaan liet hij talloze exemplaren van zijn bol-lamp 'Shade' aan het plafond van de Superstudio hangen, tot groot enthousiasme van het publiek. Sindsdien heeft koper een vaste plek gekregen in moderne interieurs. Philipp Mainzer, designer en eigenaar van het gerenommeerde meubellabel e15, heeft het metaal reeds in 2008 zeer effectief gebruikt voor zijn bijzettafeltje 'Habibi'. Ook de beroemde Britse architect David Adjaye waardeert het materiaal: samen met het Turkse luxemerk Gaia & Gino en met Swarovski ontwierp hij met glaskristallen versierde koperen vazen en kommen.

Wat bij deze nieuwe liefde voor koper vooral verbaast, is dat vormgevers de afgelopen honderd jaar nauwelijks interesse voor dit non-ferro-metaal hebben getoond. Koper werd lange tijd onderschat en na de jugendstil nauwelijks nog gebruikt. Daarbij beschikt het over een hele reeks positieve eigenschappen: het is een perfecte geleider van stroom en warmte en heeft daarnaast ook nog een antibacteriële werking. Het is naar verhouding vrij zacht en kan dus goed worden gevormd. Bovendien krijgt het in onbehandelde toestand mettertijd een indrukwekkend patina.

En toch gaven de ontwerpers van het modernisme vanaf Bauhaus eerder de voorkeur aan zilverkleurige metalen en oppervlakken zoals rvs, chroom of aluminium. Terwijl vormgevers als Marianne Brandt en Wilhelm Wagenfeld in de begintijd van Bauhaus nog geheel vanzelfsprekend met koper, messing en zilver aan ambachtelijk fraaie unieke voorwerpen of kleine series werkten, ging de trend zoals bekend al snel naar industriële productie. Oprichter en directeur Walter Gropius eiste dat men zich afkeerde van het handwerk, van de 'romantische werkwijze' bij Bauhaus.

En de industrie werkte liever met rationeel en economisch te produceren metalen zoals aluminium en staal. Verchroomde stalen buizen, zoals mensen als Mart Stam of Marcel Breuer ze bij hun beroemde zitmeubels gebruikten, groeiden eind jaren twintig uit tot hét trendmateriaal voor binnenshuis. En zilver bleef. Sinds inmiddels bijna negentig jaar loopt het edelmetaal als kenmerk voor modern design als een 'zilveren draad' door alle bereiken van het dagelijks leven: zilver als de buitenzijde van de gestroomlijnde voertuigen uit de jaren dertig, de zilveren glans in de door de landing op de maan beïnvloede mode van de jaren zestig en natuurlijk de zilverkleurige aluminium behuizing van Macbook en iPad tegenwoordig.

Bijzonder duidelijk voltrok deze verandering zich ook bij kranen in badkamer en keuken. Rvs en chroom in combinatie met oppervlakken van email en porselein stonden voor functionaliteit, gemakkelijk reinigen en vooral voor hygiëne, maar ook voor koele rationaliteit en nuchterheid.

Nu volgt er met koper een trendommekeer naar het warm glimmende metaal. Koper lijkt alle symbolische eigenschappen te verenigen waaraan het modernistische interieur zo'n gebrek had: warmte, intimiteit en ambachtelijke confrontatie met het materiaal. Wanneer hedendaagse meubel- en interieurontwerpers dus met koper komen voor badkamer, keuken en woonkamer, dan is dat meer dan het gebruikelijke spel met trendkleuren en -materialen. Het is veeleer een verwijzing naar een tijd toen de scheiding van handwerk en design nog niet bestond en vormgevers zelf in ateliers zoals bij Bauhaus unieke exemplaren maakten. Het is het verlangen naar de oude 'romantische werkwijze', naar bijzondere, unieke spullen, authentieke materialen. En naar de warme, luxueuze glans van lang vervlogen tijden.

Minder